شهر ساز ناکوکی می نوازد

آنقدر که هیچ چشمی، سالم نمانده

و هیچ دستی، درست راه نمی رود...

انگار راه راست، تلو تلو خورده

و سگ همسایه

تمام لنگه کفش ها را، با خودش برده...

هوای شهر گیج می زند

و حالش هم، اصلا خوب نیست...

طبیب ها می روند و می آیند

اما

این قرص های اشتباه

دمار از روزگارمان در می آورد...

دشت ها آلوده ست

در لجن زار، گل لاله نخواهد رویید

در هوای عفن، آواز پرستو به چه کارت آید

فکر نان باید کرد

و هوایی که در آن

نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است

گل خوبی زیباست

ای دریغا که همه مزرعه ی دل ها را

علف ِ هرزه ی کین پوشانده ست

هیچ کس فکر نکرد

که در آبادی ِ  ویران شده دیگر نان نیست

و همه مردم شهر

بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست...

ابزارک تصویر